An Interview with Chief Minister, Kiran Kumar Reddy

కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి తో ఒక సంభాషణ
ప్రతికరుడు: తెలుగు వాన్ ప్రత్యెక షో కి స్వగతం. ఈ రోజు మన తో ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ముఖ్య మంత్రి ఇంక కాంగ్రెస్ నాయకుడు, కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ఉన్నారు. ఆయన నవంబర్ 14 2010 లో ఈ పదవి తీసుకోనేరు ఇంక ముందు ఆయన నాలుగు సారులు ఎమెల్యే సభ్యుడు. ముఖ్య మంత్రి, మీ సమయం కోసం ధన్యవదమంది.
రెడ్డి-గారు – మీ షో లో ఉన్నదానికి నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.
ప్రతికరుడు: ముఖ్య మంత్రి – గారు, ఈ తెలంగాణా ప్రశ్న మన రాష్ట్రం కోసం ఒక పెద్ద సమస్య అయింది. ఎక్కువ యువకుడులు ఈ ఆన్యాయమైన పరిస్థితి ని పోరాడడానికి ఆత్మహత్య చేస్తున్నారు ఇంక ఈ రోజు లోక సభ లో చాలా టీఅరెస్ మంది తెలంగాణా చిహ్నములు తో గొడవ జరిపించేరు. ఈ పరిస్థితి ఈలాగా సాగుతుందా? ఇంక మీ పక్షము, కాంగ్రెస్ పక్షము ఒక పరిష్కారం వెతకడానికి చర్యలు తీసుకంతోండా?
రెడ్డి-గారు: మీ ప్రశ్న చాలా ముఖ్యంగా ఉంది ఎందుకంటే ఈ సమస్య మన ప్రభుత్వ పని భంగాపరుస్తోంది. ఉక్కిరిబిక్కిరి ఉంటె మన వ్యక్తుల ఆసక్తములు బట్టి మేము ఏమి చేయలేము. కాబట్టి మేము గొడవ ఇంక ఉక్కిరిబిక్కిరి లేకుండా ఒక పరిష్కారం వేతక వలసివస్తుంది. ఒక ప్రభుత్వంకు తన నియిజకులు కోసం బాద్యత ఉంది ఇంక మా వ్యక్తులు భద్రతా రాక్షచేయడానికి మనము సహకారం చేయాలి. ఈ టీఅరెస్ చర్యలు ఒక కొత్త రాష్ట్రం స్వంత్రము పేరు తో ఈ చర్యలు తీసుకోతున్నారు కాని సహకారం కోసం ఈ ఘటనులు మంచివి కాదు. ఒక బలమైన రాష్ట్రం కట్టడటం అంతే కలిసి పని చేయాలి ఇంక ఈ మీడియా-కోసం ‘స్తున్త్స్’ ఆపాలి! అందరు కోసం మా పక్షం ఇంక మన ప్రభుత్వం చాలా కష్ట పడ్డుతోంది కాని ఫలితములు కోసం అందరు సహాయం ఇవాలి.
ప్రతికరుడు: మీరు చాలా గట్టిగ మాట్లాడుతున్నారు, ముఖ్య మంత్రి గారు. కాని ఇప్పుడు మీ పక్షం, కాంగ్రెస్ పక్షం ఈ ఉప ఎన్నిక ఫలితములు లో ఒక పెద్ద దెబ్బ తినింది. మీ పక్షం చాలా స్థానికులు ఒడి పోయేయి ఇంక మీ ప్రభావం తగ్గినాటు. మీరు ఒప్పుకుంతున్నారా?
రెడ్డి-గారు – ఈ గత ఉప ఎన్నిక మాకు ఒక చిన్న ఆశాభంగం చేసింది. ఈ ఫలితములు వల్ల కాంగ్రెస్ పక్షం కొన్ని మార్పులు చేస్తోంది. మేము మా నియోజకులుని విన్నుతము ఇంక వాళ్ళ ఆశలుని పట్టిస్తాము. ఈ ఎన్నిక అయిన కూడా మా పక్షం చాలా బలమైన పక్ష ఉంది. చాలా సంవత్సరములు సేపు నేను రాజకీయం లో పని చేసెను. నేను ఎమెల్యే సభ్యుడు ఇంక ఇప్పుడు నేను ముఖ్య మంత్రి కాబట్టి రాజకీయ వ్యవస్థ తో నాకు చాలా అనుభం ఉంది ఇంక ఒక పక్షం ఎప్పుడూ అధికారి లో ఉండలేదు, అని నాకు తెలుసు. కాని చెడ్డ ఫలితములు నుండి నేతలు వాళ్ళ లక్ష్యములు ఇంక పద్ధతులు మార్చగలరు, అని కూడా నాకు తెలుసు. వచ్చే 2014 ముఖ్యమైన, దేశ ఎన్నికలు లో ఒక బలమైన ఇంక సహకారమైన కాంగ్రెస్ పక్షము తప్పకుండ వస్తుంది. కాని ఆ సమయం వరకు మేము చాలా కష్ట పడాలి. ఒక పక్షము తన మనుషులు కోసం పని చేయకపోతే, వాళ్ళుకు శక్తి ఉన్నకూడదు, కాబట్టి మా నాయకుడులు వాళ్ళ మనుషుల ఆకాశములు కోసం పని చేస్తున్నారు.
ప్రతికరుడు: కాబట్టి రాబోయే సంవత్సరములు లో ఆంధ్ర ఇంక హైదరాబాద్ కోసం మీ ప్రభుత్వం ఏ ప్రణాళికలు ఉన్నాయి?
రెడ్డి-గారు: హైదరాబాద్ ఒక హాయ్-టేక్, ఆధునిక నగరము అయింది, అని మీకు తెలుసు, కాబట్టి ఈలాంటి మార్పులు మేము ప్రోత్సహించుటం సాగుతున్నాము. మొదటిగా ఎక్కువ విదేశీ నుండి పెట్టు బడి వెతకావాలి. ఈ పెట్టు బడి ప్రోత్సహించుతం మేము విదేశీ సంస్థల పన్నులు తగ్గించుతున్నాము. చాలా ఐటి కంపెనీలు – గూగుల్, మిక్రోసోఫ్ట్, అమజాన్, ఫెస్బూక్, వాలా కార్యాలయములు హైదరాబాద్, సైబెరాబాద్ లో కట్టాయి. ఇంక 2009 లో పెట్టు బడ్డి చేయటం హైదరాబాద్ అన్ని భారత్ దేశం నగరములు కంటే సులభమైన నగరం, ప్రపంచ బ్యాంకు విచారణ బట్టి. ఇంక 2009 -10 ఆర్థిక సంవత్సరం లో బయో-pharmaceutical దిగుమతి మూడు బిల్లిఒన్ డాలరు చేరింది. కాబట్టి ఈ పెరేగడం ఎప్పుడూ కొనసాగుడానికి మేము చర్యల తీసుకోతున్నాము. వచ్చే నెల నేను అమెరిక, వాషింగ్టన్ డీ కీ కి వెళ్ళుతాను. అక్కడ US చేమ్బెర్ అఫ్ కంమేర్స్, ఒక వ్యాపార పని చేసే సంస్థ తో నాకు చాలా సమావేశములు ఉన్నాయి. నేను అమెరిక కంపెనీలు తో మాట్లాడుతాను ఇంక హైదరాబాద్ లాభం గురించి చెప్తాను.
ప్రతికరుడు: మీ ప్రణాళిక చాలా బాగా ఉన్నటు ఉంది, ముఖ్య మంత్రి-గారు. వచ్చే సంవత్సరములు లో భారత్ దేశం ఇంక ఆంధ్ర ఎలా మరుతునాయి?
రెడ్డి-గారు: స్వాతంత్రము తరవాత ఈ పాత్తి వరుకు మన దేశము తీవ్ర అభివ్రుదిని చూసింది. ఈ ఆర్థిక స్థితి కోసం మనము చాలా గార్వంగా ఉండాలి. ఆర్థిక సంక్షోభం జరిగినా కూడా మన ఆర్థిక అభివ్రుది శాతం పెద్ద దెబ్బ తిన్నట్లేదు ఇంక అన్ని పరిశ్రముల స్థాయులు తగ్గలేదు. భారత్ దేశంకు ఒక గొప్ప చరిత్ర ఉంది ఇంక ఒక గొప్ప రాబోయే కాలం ఉంది. కాని మనము జాగ్రతగా ఉండాలి. మన సంస్కృతి, సాహిత్యం, పాత కాలం నుండి పద్ధతులు, ఇంక భాషలు, అన్ని రక్షా చేయాలి. జాతీయ గౌరవం దర్జా తెలుగు కీ ఇవాలి. ఇంక పిల్లలు కూడా ఈ భాషలు నేర్చుకోవాలి, ఐతే పాటశాల పాత్యక్రమము లో ఈ భాషలు ఉండాలి. చేనేత ఇంక హస్తకళ పరిశ్రమములు, ఈ వర్గామాలని రక్షించడానికి ప్రభుత్వం నుండి సహాయం ఇవ్వవలసి వస్తుంది. అలాగా మన గొప్ప సంస్కృతి ఉంచగలము ఇంక ఆధునిక కాలం లో పల్గోగాలము.
ప్రతికరుడు: మన సమయం ఐపోయింది, కాని మీ సమయం ఇంక మీ తెలివైన జవాబులు కోసం ధన్యవాదమంది.
రెడ్డి-గారు: ధన్య్వావదము.

As my teacher knows, ever since I listened to one of his Telugu One interviews, I have been obsessed with the Andra Pradesh Chief Minister (or CM), Kiran Kumar Reddy as of late. Don’t know much about his policies, never really listened to one of his speeches in full (has anyone?), and not sure what he does actually (what’s a Chief Minister anyway?) so I am basing this liking completely on the fact that I can understand him when he speaks Telugu. The secret is out. However, since most of the people who are reading this post can’t read what I wrote above and thus don’t have experience in the world of Telugu, or perhaps any South Asian language it’s tough to describe the feeling of studying a language full-time for the past 8 months and still missing nine out of ten words when you listen to someone speak it on TV. This has become less-and-less my fate as I prepare for my test next week, but the specter of it still haunts all of my Telugu test speculations, and so I really appreciate listening to someone from whom I understand about 9 out of 10 words.

Anyway, on a more serious note, I did listen to one of the CM’s interviews about the state of affairs in Andra Pradesh right now, which inspired me to concoct my own TV interview in which a journalist is asking him about the Telangana crisis, the recent Congress losses in the bi-elections, and the plan for Hyderabad and the rest of the state in the years ahead. The dialogue helped me immensely too since part of my test will be asking interview questions and translating the responses. Also his responses had to be very political (if someone asks you why your party is losing so much, you’re going to have to spin it somehow, right?), so this also helps the subtlety of my Telugu when giving answers. And talking about policies and current events is, I think, part of my job description… or at least it was before converbials, and verbal nouns, and other grammar points took over…. Politics, grammar, my favorite CM – this post has everything!

Advertisements

2 Comments

Filed under Weekly Topics

What Went Wrong?: America’s 2008 Financial Crisis

చిన్నప్పుడు నాకు కొన్ని జ్ఞ్యపాకులు ఉన్నాయి. ఈ జ్ఞ్యపాకులు లో అందరుకు ఒక పెద్ద ఇల్లు ఉండింది ఇంక ప్రతి క్రిస్మస్ అంటే మీరు ఒక బోనస్ వేతనం పొందేరు. మీరు ప్రతి ఎండాకాలం లో ఒక ఏరోప సెలవు తీసుకొగలిగెవల్లు ఇంక డబ్బు గురించి మీరు మాట్లడకర్లేదు. నా ఉద్దేశం ఒక విధంగా లో ఈ జ్ఞ్యపాకులు నా వాయిస్సు బట్టి, కాని ఇంకొక విధంగా ఈ జ్ఞ్యపాకులు నిజమే. నేను తొంబైల లో పెరిగెను ఇంక ఈ పది సంవత్సరములు లో ఆమెరికా ఒక ఆర్థిక కల లాగా. మన ఆర్థిక వ్యవస్థ పెరగటం కొనసాగుతుంది, అని మనము అలోచిన్చేము. ఎందుకు మనము అలాగా ఆలోచించాము? ఎందుకంటే గతం లో (యిరవై సంవత్సరములు సేపు) మన ఆర్థిక వ్యవస్థ అలాగా పెరిగింది. ఆ సమయానికి మీరు ఆస్తి కొన్నఉండుంటే, మీరు తప్పకుండ ఒక మంచి పెట్టు బడి చేసే ఉండే వారు. ఈ ఇళ్ళ ధరలు ఎప్పుడు పెరిగేయి ఇంక ఈ పెరేగడము నెమ్మదిగా అవుతున్నాయి, అని మనము అనుకోలేదు. కాని 2009 లో మన ఆర్థిక వ్యవస్థ దెబ్బ తినింది ఇంక ఒక సంక్షోభం మొదలయింది. ఎందుకు ఇంక ఎలాగా జరిగింది? చాలా ఆర్థికవేత్తల ఉద్దేషములు లో ఇళ్ళ తాకట్టులు వాళ్ళ ఈ ద్రవ్య సంక్షోభం జరిగింది ఇంక ఈ చెడ్డ తప్పులు లేకుండా ఉండుంటే, ఈలాంటి, ఈ పెద్ద మాంద్యం జరిగిడేది కాదు. మన ద్రవ్యాల సంస్థలు చాలా బెదవల్లు ఇంక చాలా డబ్బు లేని మనుషులు కి అప్పులు ఇచ్చాయి. ఇంక ఈ చెడ్డ అప్పులు వేరే ద్రవ్య సంస్థలకి అమ్మేరు. ఈ లాగే 2008 లో దాదాపు ఆరు శాతం ఇళ్ళ తాకటులు బ్యాంకులు కోసం నష్ట పోయాయి. బ్యాంక పరిశ్రము ఈ చెడ్డ అప్పులు వల్ల చాలా డబ్బు తెచ్చాయి. ఇంక ఆ సమయానికి ఆమెరికి రెండు యుద్ధములు పల్గోనింది: విలువైన యుద్ధములు, కాబట్టి ఒక పెద్ద లోటు అయింది. కాని ఏ ఫలితములు వచ్చాయి? ఈ సంక్షోభం ఉట్టి ఈ అప్పులు ఉన్న మనుషులు ఒక చెడ్డ ఘటన కాదు. ఈ సంక్షోభం అందరిని కొట్టింది ఎందుకంటే మన ఆర్థిక స్తితి లో అందరు పాల్గోతున్నారు, కాబట్టి చాలా మందిని వాళ్ళ పనులు నుండి తీసేసారు ఇంక చాలా కార్యాలయములు ఇంక కార్మాగారములు మూసేసారు. నేను చాలా ఉదాహరణములని చూసేను. ఈ గత ఐదు సంవత్సరములు లో నా అమ్మ గారు విశ్వవిద్యాలయ శాఖ లో ఎవరూ ఒక వేతనం పెరేగతం పొందలేదు, కాబట్టి వాళ్ళు ద్రవ్యోల్బణం వాళ్ళ ప్రతి సంవత్సరం డబ్బు నష్టం చేస్తున్నారు. ఈ సంక్షోభం జరిగినప్పుడు నేను నా ఆకరి విశ్వవిద్యాలయం సంవత్సరం లో చదివేను ఇంక నా స్నేహితులు ఉద్యోగాలు ఆకాశాలు దొరికడానికి చాలా కష్ట పడ్డవలసి వచ్చింది. చాలా సంస్థలు లో ముందు వచ్చిన ఉద్యోగాలు కూడా ఈ పని నుండి తీసేసేరు కాబట్టి నా స్నేహితులకు చాలా ఆశ లేదు. నా స్నేహితురాలుకు ఇప్పుడు కూడా ఒక పని దొరికలేదు ఇంక ఆమె విద్యార్ధి అప్పు ప్రతి నెల దాదాపు ఒక వేల మూడు వందలు డాలర్లు. ఇంక ఎక్కువ మార్పులు వచ్చాయి, అని నేను అనుకోను. గత ఆర్థిక సంవత్సరము వ్యాపార రంగం లో గతం కంటే వ్యాపారాలు ఎక్కువ వెతనములు పొందేరు ఇంక వాళ్ళ ఆకరి సంవత్సరం ‘బోనుసేస్’ సంక్షోభం ముందు కంటే ఎక్కువ ఉండింది. అధ్యక్షుడు ఒబామా పద్ధతులు వల్ల మన నిరుద్యోగ శాతం కొంచం తగ్గింది, కాని ఆయన పద్దతులు తో నేను ఒప్పుకోను. నా ఉద్దేశం లో, ఆయన కూడా మన లాభములు కోసం సంస్థలు కోసం పని చేస్తున్నారు ఎందుకంటే ఒక ఎన్నిక సంవత్సరం ఉంది ఇంక ఈ సంస్థలు ఆయన campaign కు చాలా డబ్బు ఇస్తాయి. ఇంక ఒక రేపుబ్లికాన్ గెలస్తే, మనకు ఎక్కువ సమస్యలు పుట్టుతాయి. మిట్ట రోమనీ, మన రేపుబ్లికాన్ అభ్యర్థి ఒక వ్యాపారి ఐతే ఆయన తప్పకుండ పెద్ద సంస్థలకు ప్రభుత్వ సహాయం ఇస్తున్నారు. మన ప్రభుత్వం ఇంక ఒక ప్రైవేటు సంస్థ మధ్య ఎ తేడాలు ఉన్నాయి?: వాళ్ళు లాభములు కోసం పని చేస్తారు ఇంక బెడ వాళ్ళని నిర్లక్ష్యం చేస్తారు. ఒక స్వేచ్చ బజారు వ్యాపారము ఉండగలదు కాని ఒక ప్రభుత్వం అంటే తన మనవ హక్కులు ఇంక సుఖములు మన నేతలకు బాద్యత ఉంది. మనము వాళ్ళు కోసం ఓటు చేసాము ఇంక వాళ్ళు మర్చి పోకూడదు. గెలిచి మీరు ఉట్టి డబ్బు ఇంక లాభం ఆలోచించకూడదు. నేతలు ఉల్లంఘములు వల్ల ప్రపంచ వ్యాప్తం లో సమాజవాదం అభ్యర్థులు కోసం ఓటు చేస్తున్నారు. France లో Francois Hollande ఒక సమాజవాది అభ్యర్థి గెలిచినట్లు ఉంది ఇంక ఆయన చెప్పాడు: ‘నేను గెలస్తే ఒకటే మిల్లిఒన్ వేతనం పొందే మనుషులు కోసం నేను దాభై ఐదు శాతం వరకు వాళ్ళు పన్ను పెరిగించుతాను.’  ఇంక ద్రవ్య రంగం నా మొదటి శాత్రువు, అని ఆయన చెప్పాడు. మన అమెరిక ఎపుడైనా ఇలా చెప్పుతున్నారా? నేను అనుకోను 😦
కాని మనము కొన్ని మార్పులు పుట్టిన్చాగలము. న్యూ డీల్, ఒక ఒద్యోగా అవకాశామలు పుట్టించిన కార్యక్రమము లాగా ఉద్యోగ కార్యక్రమము మొదలు పెట్టాలి. కొంచం ప్రభుత్వ డబ్బు తో మనము వేలాది పనులు సృష్టించుతాము. ఇంక మన ఆర్థిక వ్యవస్థ పెరిగించడానికి మనము ఎక్కువ డబ్బు ఖర్చు పెట్టాలి! ఒక ఆర్థికవేత్, Keynes , ప్రకారం ఒక ఆర్థిక మాంద్యం లో మీరు పన్నులు తగ్గించాలి, కాని ప్రస్తుతం ఆ అలోచినలకు జనసమ్మతము లేదు. మీకు పని లేదంటే, మీరు ప్రభుత్వం కి ఎక్కువ డబ్బు ఇవ్వాలని ఉండదు! కాని మన ప్రభుత్వం డబ్బు ఉన్న మనుషులు నుండి ఎక్కువ డబ్బు తీసుకోవాలి ఇంక మధ్య తరగతి మనుషులు పన్నులు తగ్గించాలి. ఈ మార్పులు లేకుండా ఈ సంక్షోభంకు ఒక పరిష్కారం వేతకము. ప్రపంచం కోసం ఆమెరికా అంటే డబ్బు, శక్తి, సమానులు, కాని నా ఉద్దేశం లో ఆర్థిక బాధ్యతా, బీమా, ఇంక సహాయం ఇమోదితికి ఎక్కువ విలువ ఆమెరికా ఇవ్వాలి, కాబట్టి ఈ విషయము మీద ధ్యాస పెట్టాలి.

I think this is perhaps my third post on America’s financial crisis. Each time the post becomes a bit more embellished (this time I added some perspective from my childhood during the good old 90’s) but otherwise it remains quite similar to my old posts with beefed up vocabulary and ideas, and more substance about what a government should be doing to prevent an economic crisis of this magnitude caused by our very own financial institutions.

My instructor and I have a joke that I always mention the New Deal whenever I am talking about the economy in Telugu. My prognosis for America is always that it needs more programs to keep people employed. I recently read an article in the New Yorker, however, that talked about the difficulties of getting support for programs like these. Unlike the depression in the 20’s and 30’s that plagued America, the writer said that in this crisis there isn’t the same feeling of ‘we’re all in it together.’ Probably because we are not. As the middle and lower classes of American workers take hits in the work and marketplace, the 1% is just getting richer. In 1980 this percentage owned about 10% of American wealth. Now they own about double that. It’s easy to see why there is no support for public programs and more government investment. Instead of bringing us closer together to find a solution to what plagues America (especially during an election year. I wish I was hearing more about what we can do as a society about unemployment than anymore about same-sex marriage and abortion rights), this economic crisis has divided us into those have-nots and people who have enough money to field their own armies.  And we don’t want to tax them more than the middle class? Francois Hollande, who is poised to become the next President of France has said that he would like to levy a 75% income tax on anyone who makes more than 1 million euro a year. As an American that does sound a bit overzealous, but I haven’t heard any of our leaders even coming close to that (does President Obama’s ‘fat cat’s comment about Wall Street bankers count? Don’t think so). We need to think again about whether what is good for business is always good for the population and remember that a government’s first priority is to protect its people, in this case from the greed and manipulation of these institutions who have gotten away with it for far too long.

1 Comment

Filed under Weekly Topics

Talking Telugu about Globalization

Here is a video from last week in which I talk about the good (Arab Spring) and bad (more religious extremism) to come from a more globalized world. Are 24-hour news channels and constant contact really making us a more unified people or are we becoming more entrenched in our own cultures, religions, and languages for fear that they could easily slip away?

3 Comments

Filed under Weekly Topics

Rendu Kavitwamulu – Two Poems


దీపావళి పండుగ వచ్చింది
ఊరికి అందం తెచ్చింది
ప్రక్రుతి బహుమతి నెరవేర్చింది
చలి కాలం లో ఇది జరిగింది
కథలు పాటలు వినుదాము
దీపాలన్నీ వెలిగిద్దాము
ఇంటికి  ముందు ముగ్గులు ఉన్నాయి
గంటలు కట్టిన ఆవులునాయి
కొత్త చొక్కాలు వేసుకోవాలి
అన్ని రుచులు చేసుకోవాలి!
దీపావళి పండుగ వచ్చింది
ఊరికి అందం తెచ్చింది

ఎవరిని పిల్లుస్తారు?
మీకు బాగాలేదంటే, మీరు ఎవరిని పిలుస్తారు?
ఈ రోజు మీకు సహాయం దొరికలేదంటే
ఎవరిని పిల్లుస్తారు?
కార్యాలయం లో అందరు మీ తో వ్యతిరేకంగా ఉన్నారంటే
ఎవరిని పిల్లుస్తారు?
ఒక ప్రమాదం జరిగిందంటే
ఎవరిని పిల్లుస్తారు?
ప్రపంచం లో మీకు మీ దారి దొరికలేదంటే
మీరు ఎవరిని పిల్లుస్తారు?

This week, while still writing about and speaking about other ‘world topics’ I wrote two poems using inspiration from a couple different sources. The first poem was inspired by a children’s poem written about a children’s festival in India. The next was inspired by listening to the song ‘Emi Sethura Linga’ (see video below) – a folksy song that talks about the concept of ‘purity’ in Indian society and religion. Using this critique of Indian society I wrote my own poem about American society, which we often talk about in class as the problem of the individual. Much good has come out of the entrepreneurship and freedom of our individualist culture, but after learning so much about Indian society, I realized how hard it is sometime to rely on yourself as an American. The second poem names a number of problems that can arise with the chorus ‘who to call?’ The other poem is about an Indian festival called Deepavali which we celebrated during my beginning days of Telugu learning. I have a muggu painting in my house that Shanti (the fabulous artist I mentioned in a previous post) gave to me, and the image of  people lighting candles  and fireworks is very powerful, so I decided to write about these traditions. I may not be a great ‘kavi’ yet, but Telugus melodic rhythm and practice of ending almost every word with a ‘mu’ or ‘u’ makes me realize it really is the language of kavita, poetry.

2 Comments

Filed under Celebrations/Holidays/Festivals

Terrorist or Freedom Fighter?

అన్ని భావము, అలోచినలు కంటే, ఉగ్రవాదం, మన ఆధునిక కాలం లో మాకు నచ్చన నచ్చక పోయిన ముఖ్యమైన విషయం అయింది. అది ఈ మధ్య లో మనకు పెద్ద సమస్య అయింది, కాని ఎందుకు? చాలా సేపు నుండి వేరే దేశములు ఇంక ప్రాంతములు వేలాది సంవత్సరములు ఈ సమస్య ని ఎదురుకుంటున్నాయి. ఒక ఫర్సి బృందం, దిన్ని పేరు ‘అస్సస్సిన్స్’ ప్రపంచము మొదటి ఉగ్రవాద బృందం ఉండింది ఇంక మన మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ఒక ఉగ్రవాది, Gavrilo Princip (ఆయన ఒక సెర్బ్ మనిషి ఇంక ఆయనకు సెర్బియా మనుషులు కోసం, Austro -Hungaria నుండి స్వంత్రము కావాలి), మొదలు పట్టెడు. చాలా కారణములు ఉన్నాయి, కాని ఆయన ఫ్రాంజ్ ఫెర్డినాండ్ ని హత్య చేసేడు ఇంక కాల్పులు చేసిన తరవాత యూరోపు లో చాలా గొడవ జరిగింది. ఇండియా లో కూడా ఒక కాలి దేవతుని పూజ చేసిన బృందం ఆమె పూజ కోసం, దక్షిణ ఇవ్వడానికి, వాళ్ళు ఎవరినైనా హింస ఇంక హత్య చేయగలిగేవాళ్ళు. ఇంక భారత్ దేశము లో, స్వాతంత్రము నుండి రాష్ట్రములు నుండి, వేరే స్విచ్చ కావలిసిన బృందములు దేశముకి చాలా సమస్యలు పుట్టించేయి. గత సంవత్సరములు ముందు ఆమెరికా భూమి మీద ఒక దాడి జరిగింది, ఇంక ఆమెరికా కోసం ఉగ్రవాదం, గతం లో ఉండిన ఒక అలోచిన, ఇప్పుడు ఒక నిజమైన ఘటన ఇంక సమస్య అయింది. దాడి తరవాత ఈ విషాదం ఎలా జరిగిందిని విచారణ చేసినప్పుడు, రెండు యుద్ధములు ప్రరంభంచేసి, మనము జడి పోతున్నాము. కాని ఉగ్రవాది అంతే ఏమిటి; ఎవరు ఒక ఉగ్రవాది ఇంక ఎవరు ఒక స్వేచ్చ కోసం పోరాడే మనిషి: అది ఒక అంతర్జాతీయ ప్రశ్న ఇంక ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రశ్న. ఉదాహరణనికి మన ఆఫ్ఘనిస్తాన్ యుద్ధం లో మన సైనికుల మీద హత్య జరిగినప్పుడు, వాళ్ళు మన అస్త్రములు ఉపయోగించుతారు, లేక దురుపయోగించుతారు. ఎందుకు? ఎందుకంటే ముప్పై సంవత్సరములు ముందు ఈ ఉగ్రవాదులు సామజిక రాజకీయం రాశాకి వ్యతిరేకంగా ఉన్నేరు కాబట్టి వాళ్ళు స్వేచ్చాలు కోసం మన ప్రభుత్వం వాళ్ళుకు డబ్బు, అస్త్రములు, ఇంక వేరే సహాయం ఇచ్చింది. ఆ సమయానికి ఒక రాశా శాత్తువు అంతే మన స్నేహితుడు. ఉగ్రవాది కోసం ఒక ప్రపంచ వ్యాప్తం పరిభాష లేదు. అది మీ దేశము, మీ సమస్త రుచ్చులు, ఆసక్తకరములు బట్టి. ఈ విషయం గురించి నాకు కొంచం అనుభవం ఉంది ఎందుకంటే నేను రాజకీయ ముసుల్మోన్ బృందాలు చదవడానికి నేను ఇండోనేసియా లో ప్రయాణం చేసెను. ఈ వేరే చోట్లు లో తీవ్రవాదం గురించి మనుషులుకు వేరే అభిప్రాయములు ఉన్నాయి. ఆచే, ఒక తివ్రవాదులు ఉన చొట్టు లో నేను వేరే మనుషులు తో మాట్లాడేను ఇంక వాళ్ళుని ప్రశ్నలు అడిగెను. ఈ సాదరమైన మనుషులు చెప్పినట్లు అంతే వాళ్ళ ఉద్దేషములు లో అల-కైదా ఇంక టాలిబాన్ ఉగ్రవాదులు కాదు. ఇంక మొతం ప్రపంచము లో ఈ అలోచినలు కొనసాగుతున్నాయి. విన్నపుడు, నాకు కొప్పం  వస్తుంది, కాని ఇప్పుడు వాళ్ళు ఉద్దేశాములని అర్ధము చేసుకోగలను. హత్య ఇంక హింస పెద్ద తప్పులు, కాని మనము కూడా దోషి ఉన్నాము. మన సైనికుడులు మహిళలు ఇంక పిల్లలు మీద హత్య చేస్తున్నారు. వేలాది మనుషులు ఇరాక్ ఇంక ఆఫ్గనిస్తాన్ లో చచ్చి పోయారు, కాని అది చెడ్డది కాదు ఎందుకంటే మన దేశము ఒక అగ్రరాజ్యం ఇంక మన లక్ష్యం కోసం (ఉగ్రవాదం తో పోరాడటం) హత్య చేస్తాము. మీరు గెలుస్తే, లేక మీరు ఒక గొప్ప దేశము అంతే మీ పని చెడ్డది కాదు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం లో జపాన్ మీద అణు బాంబులు ఉపయోగించినా కూడా మనము విజయ సధంచాము, కాబట్టి ఈ హింస ఒక పరిష్కారం, కాబట్టి ఒక మానవ హక్కులు ఉల్లంఘం కాదు. ఇంకొక సమస్య అంతే guantanamo బే కారాగారము లో ఖైదులు మీద హింస చేసేము, అని మనకు ఇప్పుడు తెలుసు. ఈ హింస కారాగారములు సమస్య ఉట్టి ఒక ఉగ్రవాద సమస్య కాదు. మన కారాగారములు కూడా మనుషులు చెడ్డ పద్ధతులు లో ఉండవలసి వస్తుంది. ఒక చిన్న గది లో వాళ్ళు ఒకరికొకరు తో మాట్లాడలేరు, బయిట వెళ్ళలేరు, నడవలేరు. ఐరాస, ఒక అంతర్జాతీయ సంస్థ ఈ పద్ధతులుకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నా కాని, కాని మనము ఈ చెడ్డ పద్ధతులు ఉపయోగించటం కొనసాగుతున్నాము. ఐతే ఈ తప్పులు మీద మన నేతలు ధ్యాస పెట్టాలి కాని ఎన్నికలు గెలవడానికి వాళ్ళు ఈ సమస్యలు దాచుతున్నారు. మన దేశము భద్రతా పేరు తో మనము చాలా చెడ్డ చర్యలు చేస్తాము. ఐతే పరిష్కారములు ఏమి ఉన్నాయి? మొదటిగా, లోపల నుండి మన భద్రతా పెరగించాలి కాని విదేశాలు వెళ్ళకూడదు. అణు అస్త్రములు అభివ్రుది ఆపాలి ఎందుకంటే ఈ అస్త్రములు హింస, సందేహం, ఇంక ఉగ్రవాదం పెరేగించుతాయి. ఇంక హత్య/హింస ఆపాలి! శాంతి ఉన్న దేశము సృష్టించడానికి హింస అవసరం, అని నేను ఆలోచించను. ఒక గొప్ప, అందమైన ఇంక శాంతి ఉన్న ప్రపంచము మన కోసం ఎదురుచూస్తోంది, కాని మనము మొదటి చర్చలు తీసుకోవాలి.

This blog is a compilation of terrorism/crime/international relations and politics theories. While reviewing these topics in class we started talking a bit about what makes someone a terrorist, and why is that Americans think that terrorism has sort of ‘popped-up’ in the past twenty years. India has been dealing with this issue since its independence (and well before if you take into account the Thugs making sacrifices for their goddess Kali), and it hasn’t started two wars in the hope of fighting terrorism. In the pursuit of taking out al-Qaeda and Taliban footmen, it seems like we have done quite a bit to create future terrorists. That’s the irony of fighting an asymmetrical war – winning ‘hearts and minds’ as we like to sometimes say, through violence. The other irony of fighting the Taliban in Afghanistan is that they are using against us the same weapons that we gave the mujahideen to fight the Soviet invaders of the 1980’s. And back then they were ‘freedom fighters,’ right? A lot has changed, and it’s not really the ideas of the Afghani extremists. A couple decades does change a whole group of people’s ideas. They were fighting against what they viewed as a imperialistic empire in the 80’s and they think they are doing the same now agains the US. The only thing that’s changed is our classification of them.

Not to say that the US shouldn’t be doing a lot to defend itself, in fact increased security is a necessity found everywhere from airport terminals in Delhi, to hotels in Bali to landmarks across America. The idea is understanding the gray area involved in combatting extremism, and realizing that sometimes violence begets violence, so perhaps we had better stay at home.

Leave a comment

Filed under Weekly Topics

Knowledge vs. Education: What is ‘Vidya’?

Clifford Still, ఒక నక్షత్ర విజ్ఞానము మనషి చెప్పాడు, ‘డేటా, సమాచారం కాదు, సమాచారం విజ్ఞానము కాదు, విజ్ఞానము జ్ఞానము కాదు, ఇంక జ్ఞాను బుద్ధి కాదు.’ ఐతే, నేను విద్య గురించి మాట్లాడుతే, ఈ పెద్ద తేడాలు గురించి చెప్పాలి. అమెరిక లో మన భూగోళం వల్ల ఇంక మన వీటి కి సంబంధమైన స్వభావం వల్ల, మనము బయిట దేశాలు ఎక్కువగా వెళ్ళము, కాబట్టి విజ్ఞానము అంటే జ్ఞానము, అని మనము ఆలోచించూతాము. ఐతే, మన భురలు లో మనము బడి లో చదవేది, అది విద్య. కానీ నేను విదేశాలు లో ప్రయాణం చేసిన తరవాత, అనుభవం తో మనము ఎక్కువ నేర్చుకోగాలము , అని నాకు అర్ధము అయింది. విశ్వవిద్యాలయం లో వేరే తరగుతులు లో: (ఒక ధార్మిక విషయము తరగతి గురించి, ఒక అంతర్జాతీయ సంబంధముల విషయము తరగతి గురించి), వేరే మతములు ఇంక సంస్కృతులు గురించి నేర్చుకున్నేను, కానీ అయిన కూడా ఈ విషయములు నా మానసకి తగ్గలేదు ఎందుకంటే నేను ఉట్టి విన్నేను, నేను ఎప్పుడూ ఈ వేరే దేశములని చూడలేదు. ఐతే, చదవిన తర్వాత, Indonesia కి వెళ్ళడానికి నేను నిర్ణయం తిసుకోన్నేను. ఇంక అక్కడ ఒక వేరే, ఆసక్తికరమైన ప్రపంచము నాకు దొరికింది. నా గ్రామము లో ఉట్టి కొందరు విదేశీ మనుషులున్నారు కాబట్టి నేను ఒక ఇండో ఆమాయి లాగా జీవించాను. ఒక సరి నేను ఒక సంవత్సరం సేపు విదేశము లో ఉన్నేను కాని అది ఫ్రాన్సు, ఇంక ఫ్రాన్సు సంస్కృతి ఇంక అమెరిక సంస్కృతి ఒకేలాగా. నేను చాలా నేర్చుకున్నేను ఇంకొక కారణము అంటే నేను ఇండో లో ఒక ఉపాధ్యాయురాలు ఇంక నేర్పించినప్పుడు మీరు నేర్చుకోగలరు, కదా? నేను నేర్పించిన పాటశాల లో నేర్పించిన పాటశాల లో వాళ్ళ వేరే తీరు వల్ల ఆరంభం లో నేను చాలా మార వలసి వచ్చింది, అని నేను అనుకున్నేను: వాళ్ల పుస్తకాలు, కొన్ని పద్ధతులు, ఇంక రకరకాలు సామానులు వల్ల నాకు కొంచం కొప్పంగా ఉండింది (ఉదాహరణంగా, ప్రాతి రోజు నా తరగతి లో నేను కొంచం సేపు  పాతం అపవలసి వచ్చింది ఎందుకంటే మా విద్యుత్ శక్తి ఆగేది. ఇంకొక ఉదాహరణం, నా విద్యార్థులు చాలా తరగతులు miss చేసారు ఎందుకంటే వాళ్ళుకు ప్రార్ధన చేయవలసి వచ్చింది. నా దృష్టి చాలా అమెరికన్ ఉండింది, కాబట్టి ఈ సమస్యలు ఒక బడి లో ఉన్నకూడదు (మతము ఒక ప్రభుత్వ బడి లో ఉన్నకూడదు, etc .) కాని నేను చాలా నేర్చుకోన్నేను. మీ విద్య, సంస్కృతి, దేశము, స్వభావం నేర్చుకోడానికి మీరు ఒక వేరే ప్రపంచమని చూడాలి, కదా? ఆమెరికా లో మన విద్య ఒక పుస్తకం నుండి వస్తుంది (అందుకే మనముకు భాష రద్దు: ఆమెరికా చుట్టూ పక్కల ఉట్టి కనడ ఇంక మెక్షికొ ఉన్నాయి, కాబట్టి మనము చాలా భాషలని వినము, అందుకే మన భాష విజ్ఞానము అంత పుస్తకాలు నుండి). కాని విద్య ఇంక విజ్ఞానము అంటే జ్ఞానము, అని నేను ఆలోచించను. మీరు CIA Factbook ని (ఈ సైట్ లో మీకు అన్ని విదేషములు గురించి విజ్ఞానము దొరకగలదు ) చుస్తే విద్య భాగం కింద ఉట్టి అక్షరాస్యత శాతం ఉంది. మీకు ఒక మంచి ఆక్షరాస్యత శాతం అంటే మీ వ్యక్తులు ఎక్కువ విద్య ఉన్న మనుషులా? కాని ఇండోనేసియా నేను నేర్చుకున్నట్లు విద్య ఇంక జ్ఞానము కోసం చాలా రకరకాల స్థాయులు/అలోచినలు ఉన్నాయి.. ఎందుకంటే ఒక రైతుకు ఒక వ్యపరికుడుకు ఒకటే విజ్ఞానము ఉండాలా? రైతు పని పంటలుని ఉత్పతి చేయటం, ఇంక మొక్కలు (ప్లాంట్) చేయడం, కాబట్టి ఆయనకు
వాతావరణం ఇంక మొక్కలు గురించి వేలవాలి.
ఆయన జీవిత లక్ష్యంని ఒక వ్యాపారి జీవిత లశ్యం తో పోలుస్తే చాలా తేడాలు ఉన్నాయి. ఒక వ్యాపారికి ప్రపంచము గురించి తెలవాలి ఎంద్కుంటే ఆయన వర్గం ఆర్థిక ఇంక గణితం కాబట్టి. ఇండోనేసియా లోచాలా మంది చదవరు కాని వాళ్ళుకు  ప్రక్రుతి, మతములు, సంస్కృతి గురించి తెలుసు, ఇంక అది నిజమైన విజ్ఞానము, అని అని నాకు అనిపిస్తోంది. ఐతే మన విద్యార్థులకు ఒకటే దృష్టి ఇవడానికి మనము బయిట వెళ్ళడానికి కార్యక్రములు పుట్టించాలి. నేను ఒక gap year గురించి చదివేను: సాధారణంగా విద్యర్హ్తులు విశ్వవిద్యలములకి వెంటనే వెళ్లుతారు, కాని ఇప్పుడు చదవే ముందు ఒక సంవత్సరం సేపు కొందరు బయిట పనులు చేస్తున్నారు (ఉదాహరణంగా ఒక అడవి ప్రేసేర్వ్ లో వాళ్ళు జంతువులని చూస్తారు, బహుశా వాళ్ల బెదవాలుకు సహాయం ఇస్తారు). ఇది తప్పనిసరి ఉండాలి ఎందుకంటే జీవితం లో మీ విజ్ఞానము ప్రపంచం నుండి. మన విద్యార్థులు లో పెట్టుబడి పెట్టడానికి చాలా అవసరం. మనము వాళ్ళకు సహాయం ఇస్తే, వాళ్ళు మన ప్రపంచము మార్చవచ్చు.  ఇది నా ఆశ.

Here is a post I wrote to prepare for one of my weekly speak-at-lengths (an activity for which I have to present a coherent ten-minute presentation about any given topic with limited preparation and notes… not sure how well I could do it in English!). I typed up some of my notes from last night, which I wrote semi-stream-of-consciousness-style so excuse any errors. My teacher also recorded my attempt at the topic (my views on education), so I am including the video here. I am talking about my experience in Indonesia where I learned the differences between learning and knowledge and came to understand a new culture and religion. I talk about the different kinds of learning and knowledge one can have – why should a businessman and a farmer be judged by the same standards of education, when a businessman follows stocks, and a farmer takes care of his crops? And then I recommend instituting mandatory gap years so that our students can go out before going to college and travel/learn about the world.

3 Comments

Filed under Weekly Topics

From Phones to Facebook: Technology, Friend or Foe?

మన సమాజం కోసం ఒక ప్రశ్న చాలా ముఖ్యంగా అయింది: సాంకేతిక విజ్ఞ్యనం అంటే మంచి అభివ్రుది, లేదా, చెడ్డ ప్రభావం కదా? కాని సాంకేతిక విజ్ఞ్యనము మనుషులు సృజన నుండి ఉండింది. అంటే మనుషులు సాంకేతికము లేకుండా, మనుషులు కాదు. Thomas Carlyle, ఒక స్కాటిష్ రచయితా రాసేడు ‘ మనిషి ఒక సాధనం ఉపయోగించే జంతువు. ఎప్పుడూ ఆయన దగ్గర సాధనములు ఉన్నాయి.’ ఐతే మనము సాంకేతికం గురించి అలోచిన్చుతే మనకి ఈ ముఖ్యమైన నిజం గుర్తుతుంది.


నా ఇంట్లో ఉట్టి ఒక గది లో మీకు చాలా సాంకేతిక ఉదాహరణములు దొరికగాలవు. నా మైక్రోవేవ్, నా టోస్టర్, నా ఫ్రిడ్జ్, అన్ని సాంకేతిక మనుషులు పుట్టిన్చేరు ఇంక ఆధునిక కాలం నుండి సాంకేతికం పద్ధతులు కూడా వేరే పాత కాలం నుండి అలోచినలు వచ్చాయి. మన ‘QWERTY ‘ కంపూటర్ కీబోర్డ్ పేటెంట్/అలోచిన 1897 నుండి, కాని అది ఒక ఆధునిక అభివ్రుది అని చాలా మంది అలోచిన్చుతారు. అన్ని సాంకేతిక పద్ధతులు పది సంవత్సరములు ముందు వచ్చినట్లు కాని ఇది ఒక అబద్ధం. ఇంక ప్రస్తుతం సాంకేతికం అంటే మన సంస్కృతి ఇంక మన  జీవితము కోసం ఒక ముగింపు, అని చాలా మంది చెప్తారు కాని, మీరు ప్రాతి కాలంని చుస్తే సాంకేతికం గురించి పాతం కాల వాళ్ళు కూడా చేపేరు ‘సాంకేతికం మన ప్రపంచని పూర్తిగా మారుస్తుంది.’ ఫోన్ సృష్టించిన తర్వాత, ఈ సాంకేతికం మన సమాజ పద్ధతులని నాశనము చేస్తుంది, అని వాళ్ళు అనుకునేరు, కాని ఈ సాంకేతికం మన జీవితమని మార్చాయి ఇంక ఇప్పుడు ఒక ఫోన్ లేకుండా కాలం మనము ఉహు చేయలేము. ప్రస్తుతం మనకు facebook గురించి ఒకటే చర్చ జరిగుతుంది.  కొందరు ఉద్దేశాలు లో ఈ సాంకేతికం వల్ల మన సంబంధముల బలం తగ్గుతుంది కాని ఒక విదేశీ ఉన్న మనిషి కోసం వాళ్ళ స్నేహితులు ఇంక బందువుల సంబంధములు facebook వల్ల బలం పెరుగుతుంది. సాంకేతికం మనల్ని పుట్టించదు ఇంక మిమల్ని ఉపయోగించదు. మనము సాంకేతికం సృష్టించుతాము ఇంక ఉపయోగించుటాము. కాబట్టి సాంకేతికం చెడ్డా, కాదా, అది మన ఉద్దేషములు బట్టి. ఆలాగే అగ్ని మంచిదా, కాదా అని నాకు తెలయదు. కాని అగ్ని తొ ఒక కాట్టడంని మంట పెట్టగలరు, ఇంక మంట తొ మీరు వంట వందగలరు, అని నాకు తెలుసు. ఐతే మన ప్రభుత్వములు ఇంక అంతర్జాతీయ సంస్థలు న్యాయములు పుట్టించాలి.


ఉదాహరణంగా, ప్రసుతం ఇండియా లో ‘ఉల్త్రసౌండ్’ తరవాత ఒక అమ్మాయి పుట్టుతుంది, అని తెలుస్తే, అంటే కొందరు మనుషులు కడుపు దిగబడడము చేస్తారు. సాంకేతికం లేకుండా వాళ్ళు ఆల్లాగే చేయలేరు, కాని అమెరిక లో ఇది జరిగదు, కాబట్టి ఈ విషాదం సంస్కృతి నుండి, ఇంక సాంకేతికం నుండి కాదు. ఐతే మన ప్రభుత్వములు ఈ తప్పులు ఆపడానికి కొత్త నియములు పుట్టించాలి ఇంక ఈ విషయములు గురించి మాట్లాడాలి. ప్రధాన మంత్రి సింగ్ ప్రత్యెక లింగ కడుపు దిగబడడము గురించి మాట్లాడినప్పుడు అల్లాగే చేసారు కాని ఆయన మాట్లాడిన కూడా ఈ సమస్య కొనసాగుతుంది, కాబట్టి మన అలోచినలు, మన ఉద్దేషములు, మన బుర్రలు మార్చాలి. మన సాంకేతికం మర్చక్కర్లేదు.

 

ఇంక, నా ఉద్దేశం లో, సాంకేతికం మీద మనము ఎక్కువ అవధారణము పెట్టాలి. ఉదాహరణంగా, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం గురించి ఆలోచించినప్పుడు మనము అణు బాంబులు ఇంక ఆధునిక అస్త్రములు గురించి అలోచిన్చుతము, కాని గుర్రము శక్తే కూడా, ఒక చాలా పాతకాలం నుండి యుద్ధ పద్దతి చాలా అవసరము ఉండింది. ఒక అమెరికన్ జనరల్ బట్టి, General Patton “tunisia ఇంక sicily లో ఎక్కువ గుర్రములు ఉండుంటే, ఈ యుద్ధం ఇంకెక్కువ త్వరగా ముగించేది, ఇంక అసులు జర్మన్ సైనికుడు పారి పోయే ఉన్నారు కాదు. కాని అణు బాంబు ఇంక ఎక్కువ ఆధునికగా పద్ధతులు నా కోసం ఎక్కువ ఆసక్తికరంగా ఇంక భయంకరంగా ఉన్నాయి. ఒక iPhone ఉపయోగించే చిన్న పిల్లని చూడడానికి అప్పుడప్పుడు చాలా విచిత్రం. ఇంక facebook లో వందలాది స్నేహితులు ఉన్న కూడా, నిజమైన ప్రపంచం లో మీ తొ మాట్లాడడానికి చాలా మందికు సామాయం లేదు, అది కూడా కష్టం. కాని ఈ కష్టములు మన సంస్కృతి నుండి ఎందుకంటే మా సంస్కృతి బట్టి మన సాంకేతికం వస్తుంది.

 

Returning to one of my old formats – the persuasive essay (I missed you, my friend!) I wrote about my very last weekly topic – technology. From now on and for the next month until training is over, we won’t be doing anything ‘new’ per se just vamping up old topics and trying to write/speak/read on the next level. So while I will still be writing, the topics will end up being much more broad/deep and with more combined issues than these essays have been. But on to technology…

Before I wrote this essay I thought that if I could write something contrary to what I believed and make it persuasive, it would be a small Telugu victory for me! So although I find modern technology to be somewhat invasive and I am scared by small children trying to ‘unlock’ books like iPhones, I wrote an essay that is pro-technology, or at least more understanding of its utility. I translated a quote into Telugu from the Scottish writer Thomas Carlyle: “Man is a tool-using animal. Without tools he is nothing, with tools he is all.” And after all, what is technology but the 20th-century equivalent of tools? And what are computers and phones but the modern day equivalents of telegrams and beepers (are beepers considered ancient yet?). There is a tendency to view modern technology as having come about in the past ten or twenty years, to forget that most of the inventions we think of as Apple or Google products (Apple, the older of the two is still only 36 years old, not even middle-aged!) were actually born from a much older idea. I read in a New Yorker article that the QWERTY keyboard that is synonymous with computers and modern technology was actually patented in 1897! It’s all about evolution, in fact. Man and technology have evolved together.

And of course we tend to over-dramatize technology that has come about recently – facebook is always going to ruin family relationships and drive us towards isolations, just as TVs were going to rot our brains and make us all develop ADHD, and phones were going to cut down personal space and force us to be always ‘home.’ Name any time and you can think of an invention people were unhappy about which has now become ubiquitous. That’s because we adapt technology to our own usage much more than technology changes us. Instead of taking away our private space at home, we now have caller ID which allows us to decide whether or not we are ‘there’ or not. Instead of rotting our brains, television has provided us with shows from which we can all learn – culturally-relevant dramas (can’t live without my Mad Men), National Geographic shows about the planet, historical reenactments, etc. It’s your choice whether you want to watch something educational or just watch, but you are the protagonist; it’s your choice. And instead of making us lone creatures in our rooms communicating only through facebook chats, fb has allowed people to connect with high school friends they haven’t seen in twenty years, or stay connected to family while living thousands of miles away. Sound scary to you?

So I guess I can say I convinced myself that technology isn’t so bad after all. I understand the irony of writing about some of my anti-technology fears on a blog that can be read around the world. I also realize that I wouldn’t even be able to type in Telugu on this blog were it not for some very smart linguist/engineers who developed Google’s Transliterate program. Anyway, it’s time to post this blog, check my e-mail, and after I turn off the computer, go to bed…

2 Comments

Filed under Weekly Topics